Verliefd op een meisje ...
ben ik nu lesbisch?

Dat je lesbisch of bi bent, besef je meestal niet van het ene moment op het andere. Veel meisjes zijn er een hele tijd mee bezig. Het is ook niet voor iedereen even
duidelijk of even gemakkelijk te aanvaarden. Al sta je er niet altijd bij stil, je groeit op in een heterowereld. Films, reclame, schoolboeken, buren, ouders, idolen, … doen je geloven dat meisjes enkel iets voelen voor jongens. Tantes vragen of je nog geen vriendje hebt en je ouders zijn al bezig met voorhuwelijkssparen.

Als je dan merkt dat je je aangetrokken voelt tot een meisje, moet je je eigen
verwachtingen en ideeën aanpassen, de vanzelfsprekendheden die je hebt meegekregen in vraag stellen: ‘het knopje omdraaien’. Op school, thuis of in de jeugdbeweging praat men maar zelden over lesbische of bi-meisjes. Je hoort wel eens dat homoseksualiteit een ziekte is of dat je lesbisch wordt na een negatieve ervaring met een jongen. Of iemand maakt een flauwe grap over mannelijke lesbiennes.

Het is niet altijd eenvoudig met dergelijke reacties om te gaan en misschien voel je je dan wel vreselijk alleen. Je kan het echter ook anders bekijken: je bent gewoon wie je bent en daar is niks mis mee. Iedereen gaat er zomaar vanuit dat je hetero bent. Nochtans is ongeveer 1 op 7 meisjes lesbisch of biseksueel. De kans is groot dat er ook in jouw klas of sportclub eentje zit.

Sommige meisjes tobben lang over de vraag of ze lesbisch zijn of niet. Vaak twijfelen ze hieraan omdat ze zich lesbiennes anders dan zichzelf voorstellen. Of ze worden ook weleens verliefd op jongens. Of ze willen zich niet in een hokje steken. Je kan uiteraard ook bang zijn jezelf te benoemen omdat het niet gemakkelijk is tegen de stroom in te roeien.

Maar lesbisch of bi-zijn is één aspect van jezelf, daarnaast heb je nog vele andere kenmerken. En lesbiennes en bi’s zijn onderling even verschillend als andere mensen. Ze zijn er in alle maten en gewichten, van alle leeftijden en met heel verschillende levensstijlen, arm en rijk, dik en dun, in de stad en in het kleinste dorpje. Wat ze wel gemeen hebben is hun liefde voor vrouwen.

Eerder dan je beperken kan ‘jezelf lesbisch of bi noemen’ je een erg bevrijdend
gevoel geven. Gedaan met twijfelen en uitvluchten zoeken. “Ik ben gewoon wie ik ben en ik voel me goed in m’n vel!”

Of jij ook lesbisch bent, kan je enkel zelf uitmaken...

• Ik was ongeveer 15 jaar. Ik wilde helemaal niet lesbisch zijn. Ik merkte het doordat ik verliefd werd op vrouwen. Ik voelde voordien ook al wel iets voor vrouwen, maar ik legde nooit de link met lesbisch-zijn. Als ik nu mijn seksuele geaardheid zelf mocht kiezen, zou ik voor hetzelfde kiezen.
  (Lies, 21j)
  
  
• Het is een heel belangrijk gevoel dat veel verrijkende ervaringen met zich mee heeft gebracht en mijn visie op de wereld en de “andere” mensen enorm heeft verbreed.
  (Marleen, 23j)
  
  
• Ik heb het er moeilijk mee, ik voel me nog steeds een buitenaards wezen.
  (Karima, 22j)
  
  
• Ik ben wie ik ben. Ik voel me gewoon goed. Wie mij niet neemt zoals ik ben, moet mij maar laten.
  (Sarah, 15j)
  
  
• Alhoewel het een deel van mijn persoonlijkheid is, is het niet belangrijker dan andere zaken die mijn identiteit bepalen.
  (Anouk, 22j)
  
  
• Ik noem mezelf lesbisch, maar dat sluit niet uit dat ik ooit op een jongen verliefd kan worden. Niemand kan de toekomst voorspellen, ook hetero’s niet. Maar ik zou al de meisjes waar ik al verliefd op was verloochenen, moest dat me verhinderen om me lesbisch te noemen.
  (Lieve, 19j)
  
  
• Voor mij was het geen echte ontdekking. Het sudderde reeds vanaf mijn 12e levensjaar. Ik werd hopeloos verliefd op mijn lerares, maar ik besefte niet echt dat dat nu lesbischzijn was, want terzelfdertijd was ik ook nog verliefd op een jongen. Later viel ik meer en meer op vrouwen.
  (Leen, 17j)
  
  

(c) Wel Jong Niet Hetero vzw