En nu de bomma!

“Ik heb het eerst aan enkele meisjes uit mijn klas verteld. Zij doen er helemaal niet moeilijk over. Ik krijg soms wel jaloerse blikken van de jongens omdat ik altijd bij de meisjes rondhang. Ze vinden het oneerlijke concurrentie (lacht).” (Sam 17)

Goed: je valt op jongens, nou en? Misschien heb je het ondertussen al voor jezelf aanvaard, maar toch
weet nog niemand dat je homo of bi bent. Welkom in de kast [*]: je bent klaar voor je eerste coming-out.
Vanaf nu mag de hele wereld het weten. Of net niet. Zeg je het eerst aan de bomma? Je beste vriend?
Of de conducteur op de trein naar Brussel Noord?

101 redenen om het niet te doen

“Op de sportclub weet niemand dat ik homo ben. Ik heb heel veel schrik voor hun reactie. Wat als er niemand nog met mij onder de douche wil?” (Sam 15)

“Wat als mijn vrienden me laten vallen? En mijn ouders? Zullen de buren niet roddelen? Wil er nog iemand naast mij zitten in de refter?” Er zijn wel honderd redenen te verzinnen om niet aan anderen te moeten
zeggen dat je homo of bi bent. Als je niet wil of niet kan, hoef je het natuurlijk aan niemand te vertellen. Het allerbelangrijkste is dat jij er klaar voor bent. Neem dan ook alle tijd die je nodig hebt en zoek minstens evenveel redenen om er wél voor uit te komen. Als je er zelf geen probleem meer van maakt, sta je
ook sterker in je schoenen om eventuele negatieve reacties van anderen op te vangen.

Gr8 2 B gay

“Mijn eerste coming-out was op een zaterdagavond, in een café op de Oude Markt. Een goede vriend van mij vroeg wat ik dacht van het meisje aan de bar. Ik zei dat ik de kelner veel leuker vond. Shock. Ongeloof. Hij wist eerst niet wat te zeggen. Maar toch gaan we nog elke week samen pinten pakken.” (Enver 24)

Hoe zeg je nu aan iemand dat je holebi bent? Hang je een groot spandoek boven je raam? Stop je stiekem een post-it in hun rugzak? Of stuur je ‘gr8 2 B gay’ smsje naar alle nummers in je adresboek? Er bestaat geen pasklare handleiding om uit de kast te komen. Je kan het langzaam aan doen, door b.v. iets over
holebi’s te laten vallen in een gesprek. Als dat niet lukt, kan je het ook gewoon rechtstreeks vertellen aan iemand van wie je (bijna) zeker weet dat die goed zal reageren. Je vrienden zijn doorgaans erg blij als ze horen hoe de vork nu precies in de steel zit. Gedaan met liegen of zoeken naar een uitvlucht als iemand je vraagt of je een vriendin hebt. Je kan eindelijk zijn wie je bent!

“Mama, ik moet je iets vertellen”

“Toen ik het vertelde aan mijn ma, zei ze dat ze het al lang wist. Ze had een folder van het holebikamp gevonden onder mijn bed. Daar stond ik dan met mijn verhaal.” (Jan 20)

Ouders zijn vaak de moeilijkste hindernis bij coming-out. Dat komt omdat ze soms een toekomst voor je in gedachten hebben die niet met de realiteit blijkt te kloppen. Voor sommige ouders is homoseksualiteit erg lastig om te accepteren. Andere ouders gaan het feit dat je op jongens valt ontkennen. Gun hen de tijd
om het te aanvaarden, maar ontloop je ouders ook niet. Misschien durven ze er gewoon niets meer over vragen. Even vaak maken ouders er geen enkel probleem van! Misschien zul je zelfs horen ‘dat ze het al lang vermoedden’. Heb je daar dan zoveel nachten van wakker gelegen?

Wat na coming-out?

“Mijn tante is een echte roddeltrien. Ik had het haar nog maar net verteld, of de week erna wist de hele familie het. Mijn bomma begrijpt het niet echt, maar ze wil er alles over weten. ‘In mijn tijd bestond dat niet’, zegt ze dan. Yeah right!” (Jo 23)

Soms heb je het aan vrienden, collega’s of klasgenoten verteld, maar niet aan je ouders, of omgekeerd. Dat kan lastig zijn. Toch zet je dan al een grote stap: sommigen weten het immers van jou. Het leukste is wanneer je omgeving positief en ondersteunend reageert. Maar soms worden je vrienden bang dat jij verliefd op hen wordt. Of krijgen je ouders homofobe [*] opmerkingen van de buren en de familie. Soms denk je dat je er helemaal niet goed aan hebt gedaan om uit de kast te komen. Twijfel dan niet aan jezelf, maar ga gewoon op je gevoel af. Iedereen reageert op zijn manier. Vrienden en ouders hebben tijd nodig om er aan te wennen, net als jij.


(c) Wel Jong Niet Hetero vzw